Yadsınamaz Yaşanmışlık


38

Aylardır susuzluk çeken insanların sabah yüzünü yıkayacakken veyahut tuvaletten sonra musluğa yöneldiğinde karşılaştığı tarif edilemez sinir bozukluğunun bitişini müjdeleyen sonbahar mevsimi yağmurları, bu sebepten dolayı hasretle beklenip coşkuyla karşılansa da benim ve bazı benim gibi gönül dostlarının üzerinde olumsuz etkiler yaratmıyor da değildi. Velhasıl, her sonbahar aksatmadan girdiğin kış depresyonu yine kapımı çalmıştı. 

Soğuk ve rüzgarlı havada çiseleyen yağmura teslim olan şehrin boş sokaklarına terk edilmişlik duygusunun ağırlığı çökmüştü. Bu ölümcül kasvetin etkisini iliklerime kadar hissetmeme neden olan enseme vuran rüzgarı susturmak üzere açık olan salon penceresine yöneldiğim an uçuşan perdelerin arasından onu gördüm. Sonbahar şarkılarıyla ünlü Mithat Körler’di bu. Hızlı adımlarla o da bu terk edilmiş sokaklardan kaçıyordu. Hemen aşağı inip takip ettim. Amacım bu ortaklaşa hissettiğimizi düşündüğüm kasveti paylaşarak biraz olsun neşe bulmaktı sadece. Nihayetinde salaş bir meyhanede arkadaşları Ahmet Selçuk İlkan (ayrılıkların şairi) ve Suavi (unidentified)’yle buluştu ki bu benim için kaymaklı ekmek kadayıfı gibi olmuştu. Derhal içeri dalıp kendimi tanıttım, muhabbetlerine ortak olmak istediğimi söyledim. Memnuniyetle buyur edilmiştim dost meclisine. 

Gelgelelim beklediğim gibi duyarlı ve hüzünsel muhabbetler yapmak yerine Fener’in Konya’ya attığı ikinci golü anlatıp Feldkamp’ın Volkan Yaman ısrarı üzerine tartışıyorlardı. Beni asıl şaşırtan bu muhabbetten tiksinti duymak yerine sohbete duhul olmak için içimde hissettiğim heyecan oldu. Depresif havadan sıyrılmak için gereken katalizörü Mithat Körler’in başını çektiği trio’nun futbol muhabbetlerinde bulmuştum. 

Gecenin sonunda aziz dostlarımla sıcak bir vedalaşmanın ardından ayrıldık. Evime gitmek için minibüs beklerken kaldırım taşına çöktüğüm an meyhane masasında sıyrıldığım depresif ruh halinin tekrar geri geldiğini hissettim. Sonra sıcak bir el omzuma dokundu. “Bu havada taşa oturma tırık olursun” dedi yumuşak bir ses. Mithat Körler’di o. Mitat abiydi.

Nuri Çetin / Gececi 2018


One Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.